Alleen leven Geluk

De schaduwzijde van vrijgezel zijn

Bo, eenzaam, schaduwzijde, schaduwzijde van vrijgezel, single , single niet leuk, vrijgezel
Geschreven door Bo

Soms wordt het vrijgezelle leven wel eens opgehemeld. Zeggen we met z’n allen dat we er trots op zijn dat we vrijgezel zijn. Dat we geen man (of vrouw) nodig hebben. Dat we zo gelukkig zijn. Voor het grootste deel van de tijd klopt dit gelukkig. Er is echter ook een schaduwzijde. Donker, eenzaam en soms puur onpraktisch.

“Foto’s worden getoond, namen worden genoemd en het koppelen is begonnen. Ik laat het over mij heen komen en lach wat met hen mee terwijl ik een appje binnen krijg. Verrassend. Een foto van een piemel.”
Vandaagis zo’n dag dat ik mij in de schaduwzijde van het vrijgezelle leven bevind. Ik word wakker met het gevoel dat ik iets mis. Zou dat wellicht de man zijn waar ik afgelopen weekend naast wakker werd? Of een man in het algemeen? Met mijn verkeerde been uit bed en met veel te veel negatieve gedachten in mijn hoofd stap ik uit bed.

Ikwas mijn gezicht, poets mijn tanden, kleed me aan en ben klaar om naar mijn werk te gaan. Ontbijten sla ik over sinds ik niet meer thuis woon. Ik vind het saai en onpraktisch om steeds één boterham uit de vriezer te halen. Terwijl ik aan het werk ben, krijg ik een berichtje dat er weer een appartement aangeboden wordt op Slimmer Kopen. Dit vrolijkt mijn dag op, maar de negatieve spiraal waar ik in zit blijft aanwezig. Laten we realistisch zijn, wanneer je met z’n tweeën bent is het toch net iets makkelijker om een huisje of appartementje te kopen.

Tijdensde lunchpauze op het werk komt het favoriete onderwerp van mijn collega’s weer aan bod. Mij aan de man krijgen. Ik weet niet wat het is met mensen die een relatie hebben, maar schijnbaar hebben zij als nieuw doel gesteld dat alle vrijgezelle mensen om hen heen ook een relatie moeten krijgen. Foto’s worden getoond, namen worden genoemd en het koppelen is begonnen. Ik laat het over mij heen komen en lach wat met hen mee terwijl ik een appje binnen krijg. Verrassend. Een foto van een piemel. Dat is nog zoiets dat mannen erg leuk vinden om te doen. Foto’s van hun piemels sturen. Wat hebben wij er als vrouw zijnde aan? Niets. Wat wordt er verwacht van ons? Dat we terug sturen: ‘wauw, wat is hij mooi!’. Nee, mannen. Piemels zijn niet mooi en dat zullen ze ook nooit worden. Ik zeg niet dat ze geen genot schenken, maar mooi. Nee. Laat een foto van je trots maar achterwege.

Dewerkdag is weer voorbij en ik kom thuis. Als ik ergens een hekel aan heb gekregen is het koken in mijn eentje. Meestal kook ik simpel en vaak dezelfde gerechten. Waarom zou ik veel moeite doen als ik tevreden ben met weinig en het toch binnen 10 minuten weer op is? Het is pas 7 uur ’s avonds en ik heb geen idee wat ik de rest van de avond ga doen. Op dit moment mis ik een man waarmee ik het heel burgerlijk over de dag en 1001 andere onderwerpen kan hebben. Natuurlijk heb ik wel vriendinnen, maar dat is toch anders. Ook zij hebben hun eigen leven en kunnen mij niet iedere avond gezelschap houden. Er zit wel één positief punt aan dit alles en dat is dat ik meer sport. Ook nu vlucht ik weer naar de sportschool. Zweten tussen tientallen andere mensen is mijn nieuwe hobby.

Bijde sportschool praat ik even met wat vrouwen in de kleedkamer en daarna ga ik mijn eigen weg. Op zo’n dag als deze kom ik overal stelletjes tegen, zelfs hier. Ze doen samen een workout en denken dat niemand het ziet wanneer ze elkaar een zoen geven. Nadat ik weer wat calorieën verbrand heb, begin ik aan mijn fietstocht naar huis. Naar niemand. Ik spring onder de douche en daarna direct in mijn bed.

Hoefijn zou het zijn als er nu iemand naast mij zou liggen? Niet alleen voor de seks, maar ook om een goed gesprek te voeren en lekker te knuffelen. De beste en meest eerlijke gesprekken worden naar mijn mening vaak in bed gevoerd. Piekerend val ik in slaap en de volgende ochtend word ik weer wakker met mijn roze vrijgezelle bril op. Het leven lacht mij toe en ik vind het eigenlijk wel lekker dat ik niets hoef, niets moet. Als ik wil kan ik de hele dag in mijn trainingsbroek rondlopen, rommel laten slingeren en een serie binge watchen op Netflix. Lang leve het vrijgezelle leven!

 

Bekijk ook de eerste aflevering van Plekk’s Double Blind Datingshow!

Over de auteur

Bo

Bo is niet míjn naam, maar de naam van mijn overleden hond. Een lekkere binnenkomer en misschien niet heel charmant. Maar het was een gek en pittig beest, dat soms even aan andere mensen moest wennen. Een karakter dat als twee druppels water op dat van mij lijkt. Ik ben alleen geen hond, maar een vrijgezelle vrouw die net haar 5-jarig jubileum heeft gevierd (als single).

Inmiddels heb ik vrijwel iedere dating-app wel een keer gedownload, verwijderd en weer gedownload, geniet ik van het vrijgezelle leven in binnen- en buitenland en ben ik bijna ieder weekend in de kroeg in Eindhoven of een andere stad te vinden. Je kunt mij spotten op een podium of rustig aan de bar, genietend van een speciaalbiertje. Gek en pittig, soms terughoudend en bovenal op zoek naar avontuur(tjes), die ik graag met jullie deel.

1 reactie

  • Herkenbaar verhaal. Ik kan helaas niet zo goed schrijven maar ik ben zelf een alleenstaande moeder en dat is eigenlijk een nog eenzamer bestaan dan alleenstaande zonder kind. Elke avond alleen thuis zonder de mogelijkheid om gezelschap op te zoeken.

Schrijf een reactie