Daten Daten online

De date die aanvoelt als een sollicitatiegesprek

date als sollicitatiegesprek, Maartje, sollicitatiegesprek, tinder
Geschreven door Maartje

Ik heb de laatste maanden een aantal boeiende dates gehad, zowel positief als negatief. Zie ook het verslag van mijn date met de knappe, geheimzinnige man. Helaas had dat geen vervolg, om onduidelijke redenen van hem. Erg jammer, maar het moet wel van twee kanten komen. Vandaag bespreek ik mijn date met Reinier*.

Wat er eerst gebeurde

“Ik word ongeduldig en wil weg. Maar kan dat nu al, we zitten hier pas een minuut of 40?”
Ik zie Reinier op Tinder. Hij komt slim over. Hij geeft hints dat hij een wetenschapper is, maar waarin is niet duidelijk. Hij is nieuw op Tinder en wil mensen van zijn eigen leeftijd leren kennen. Hij is 33. Sommige van zijn foto’s zijn onduidelijk, maar hij lijkt er goed uit te zien. Plus, een slimme, nuchtere wetenschapper zou heel geschikt voor mij kunnen zijn. Ik swipe naar rechts.

Reinier stuurt me vrij snel daarna een berichtje. Zijn eerste vraag: “Wat voor werk doe je?”. Een prima eerste vraag. We chatten wat en komen erachter dat we in hetzelfde vakgebied werken, allebei in Amsterdam. We wisselen nummers uit en appen elkaar. We spreken af om donderdagavond na het werk samen wat te gaan drinken.

De date

We hebben om zes uur in het café afgesproken. Om kwart voor zes sta ik op het punt te vertrekken, als hij me belt. Stoer. We hebben alleen nog maar wat appjes uitgewisseld. Ik zeg: “Hoi”.

Hij zegt: “Hoi, met Reinier.” Ja, Reinier, dat weet ik, ik heb je nummer al in mijn telefoon staan en we hebben al geappt. “Ik ben er al, ik ben wat eerder”, voegt hij eraan toe.

“Oh, ik vertrek nu”, zeg ik. Hij: “Je hoeft niet te haasten hoor”.

Waarom bel je dan, Reinier? Ik schiet ervan in de stress. Kom op, hij wacht, hurry!

Ik kom bij het café aan en Reinier staat daar, wat onhandig, bij de deur. Wat handiger geweest zou zijn, en een betere indruk zou hebben gemaakt, is om alvast aan een tafeltje te gaan zitten. Of aan de bar. Maar goed.

We schudden elkaar de hand en ik kies een tafel uit. Hij lijkt op zijn onduidelijke foto’s. Ik verwachtte dat hij er in het echt beter uit zou zien. Waarom ben ik toch zo naïef?! Maar het geeft niet, hij is vast heel interessant.

We bestellen een biertje en wat snacks. Dan geven we allebei een korte samenvatting van waar we opgegroeid zijn, welke studie we hebben gedaan, wat voor werk we doen. Bla, bla, bla. We praten over het weer, bier, eten, een appartement zoeken. Over carrièreplannen, ziektekostenverzekeringen, online studies. Dit begint echt op een sollicitatiegesprek te lijken…

Hij zegt dat hij zich zorgen maakt over het online ontmoeten van mensen. Hij is nieuw op deze markt en heeft ontdekt dat foto’s misleidend kunnen zijn. Soms zie je alleen een gezicht op een foto en blijkt die persoon dik te zijn. Hij gebruikt het woord ‘dik’. Niet mollig of gezet, nee dik. Een ongemakkelijk gevoel, heeft hij mijn lichaam ook al uitgebreid zitten checken? Dit is geen jongen die ik als seksueel wezen zie. Soms spuugt hij een beetje als hij praat. Het leidt af. Denk alsjeblieft niet aan mijn lichaam, Reinier.

Er vallen geen ongemakkelijke stiltes, dus wat dat betreft gaat het goed. Maar we praten vooral over werk en daarom voelt hij meer als een collega dan als een date. En soms onderbreekt hij mij. En soms lacht hij naar me, maar meer op een denigrerende dan op een vriendelijke, laat staan flirtende manier. Het voelt niet prettig.

We praten nog wat door, maar eigenlijk verveel ik me. Ik word ongeduldig en wil weg. Maar kan dat nu al, we zitten hier pas een minuut of 40? Hij had al gezegd dat hij nieuw is in Amsterdam en dat hij graag meer mensen wil leren kennen. Ik vind het zielig voor hem en besluit nog wat langer te blijven.

Om half acht heb ik er genoeg van. Ik zeg dat ik nu echt moet gaan. Ik bied aan de rekening te delen, maar hij wil betalen. Galant. Hij zegt dat hij zaterdag een etentje organiseert voor een paar mensen en dat ik eveneens uitgenodigd ben. Ik ga bijna op zijn uitnodiging in, omdat ik het ook leuk vind om nieuwe mensen te leren kennen. Maar gelukkig kan ik me nog net inhouden. Dat zou dom geweest zijn.

Hij loopt met me mee naar mijn fiets. Gaat hij me nu proberen te zoenen? Please, laat dat niet zo zijn! Reinier gaat voor drie kussen op de wang. Thank god.

De beoordeling

Wat ik van deze date vond? Op een schaal van 1 (ik ga liever naar de hel) tot 10 (WOW!!!)…

Ik zou zeggen, een 4. Maar misschien ben ik te streng. Sorry, Reinier.

Nawoord

Reinier stuurde me de week erop een berichtje of ik die zaterdag al plannen had. Het is nu zaterdag en ik heb nog steeds niet geantwoord. Ben ik nu een slecht mens?

 

* Reinier heet natuurlijk anders. Maar ik wil de onschuldige man beschermen.

 

Over de auteur

Maartje

Ik ben Maartje (pseudoniem), ik ben 34 lentes jong en woon en werk in Amsterdam. Ik bezit een klein maar schattig appartementje met een prominente plek voor mijn poes Kareltje. Ik ben een stadsmens geworden maar opgegroeid in het groen, ver weg van de drukke bebouwing. Dat heeft niet alleen een hele fijne jeugd opgeleverd. De natuur is nog steeds een heerlijke omgeving om te mijmeren en inspiratie op te doen. Ja, en ik ben single! Wil ik een man? Ja graag! Maar wel zonder compromis. Daarom duurt het misschien wat langer voor ik hem tegenkom. Ik blog graag over mijn belevenissen als single in Amsterdam. De hilarische momenten maar ook de kwetsbare. Ik vind blogs schrijven een geweldige manier om mijn eigen gevoelens, wensen en dromen helder te krijgen. Ik hoop met mijn blogs ook anderen tot nadenken aan te zetten, een gevoel van herkenning te geven en te kunnen inspireren!

Schrijf een reactie