Daten Datingtips

Lekker digitaal stalken… en dan maak ik ineens een Facebook blunder!

Anne, blunder, facebook, Facebook blunder, Facebookblunder, ontvrienden, vriendschapsverzoek
Geschreven door Anne

Worden jullie ook weleens gek van Facebook? Ik wel en daarom zit ik erover te denken om Facebook te ontvrienden. Misschien dat mijn gênante verhaal nog een les voor iemand kan zijn: zorg dat dit je nooit overkomt!

“Facebook is lekker anoniem, althans, als je niks geks doet. Ja, precies, als je niks geks doet… Wat kun je nou voor geks doen, zou je zeggen. Nou dit: ik zag iets verschrikkelijks in beeld staan.”
Ikhad een tijd een vriendje, zes maanden om precies te zijn. Het was mijn langste relatie ooit, voor hem was het minder bijzonder. Hij kwam uit een relatie die meerdere jaren had geduurd. Hij kwam haar nog heel af en toe tegen, tijdens het uitgaan, maar er vond dan niet meer plaats dan een kort gesprek. Ik deed daar heel cool over, het zou gek zijn als ik jaloerse gevoelens zou hebben over een relatie die allang over was.

Maarineens was ik niet meer zo cool.

Opdie noodlottige avond was ik alleen thuis en zat ik zijn Facebookprofiel eens rustig te bekijken. Ik zag een oude foto van hem met zijn ex. Uit nieuwsgierigheid klikte ik op haar naam, misschien hadden we gemeenschappelijke vrienden, naast mijn vriendje?

Dusik checkte haar profiel, scrolde naar beneden en bekeek haar foto’s, tekstjes, info, vrienden; je kent het wel. Niks bijzonders, niks raars, gewoon even kijken. Ik was nog steeds heel cool. Ik ben altijd blij dat het niet zo werkt als bij LinkedIn, waarbij de ander een bericht krijgt dat je zijn of haar profiel bekeken hebt. Facebook is lekker anoniem, althans, als je niks geks doet.

Ja,precies, als je niks geks doet… Wat kun je nou voor geks doen, zou je zeggen. Nou dit: ik zag iets verschrikkelijks in beeld staan. Iets waar ik vreselijk van schrok. Iets wat je nooit op het Facebookprofiel van de persoon die je aan het stalken bent wilt zien staan:

“Vriendschapsverzoek is verstuurd”.

Ja,op de een of andere manier, zonder het me te realiseren en zonder het bewust te doen, had ik geklikt op: “Vriend toevoegen”. Je had mijn gezicht moeten zien. Alsof ik een monsterlijke alien de kamer binnen zag lopen.

Uitpaniek wist ik eerst niet wat ik moest doen. Na een minuut of twee kon ik eindelijk weer helder denken en klikte ik op “Verzoek annuleren”. Zou ze het gezien hebben? Vast niet, het waren maar twee schamele minuten?! Maar toch, misschien is ze wel direct gaan checken toen het verzoek binnenkwam. Misschien kreeg ze een e-mailtje binnen: “Anne wil vrienden met je worden”. De horror!

Mijntheorie over wat er gebeurd is: ik wilde op de knop ‘Foto’s’ klikken en belandde toen met mijn muis per ongeluk op de vriendenknop, die daar dichtbij zit.

Zucht,Facebook toch, die knoppen zitten te dichtbij elkaar!

Daarzat ik dan, de waarheid was boven tafel gekomen. Ik was een digitale stalker. Ik besloot het er met mijn vriend niet over te hebben, hopelijk zou hij het nooit te weten komen.

Devolgende dag kwam mijn vriend langs. Het was gezellig, we waren aan het praten over zijn hond en toen, van het één op het andere moment: BOEM! Daar was het dan: “Mijn ex vertelde me dat je haar hebt toegevoegd als vriend en dat je haar daarna direct weer hebt ontvriend.” Je had mijn gezicht moeten zien. Alsof ik een bende monsterlijke aliens de kamer binnen zag lopen.

Ikverborg mijn gezicht in mijn handen en slaakte iets dat tussen een schreeuw, een lach en een grom in zat, in een mislukte poging speels en schattig over te komen. “Ik zal het je uitleggen”, zei ik vervolgens en ik probeerde mijne coole houding weer aan te nemen. Maar vervolgens kon ik niet meer uitbrengen dan wat stompzinnig gegiechel en werd het hem duidelijk dat ik zijn ex had gestalked. En daarbij de historische fout had gemaakt haar een vriendschapsverzoek te sturen…

Dusalsjeblieft, leer van mijn fouten. Ik gun deze confrontatie met al zijn schaamtegevoel niemand. Doe niet wat ik gedaan heb. Nooit. Ook al is het hilarisch  😉

 

Over de auteur

Anne

Anne dus, 35 jaar en ik werk bij een kleine gemeente.
Ik heb geen kinderen en mijn gevoel zegt me dat ik dat zo moet houden. Dus daar luister ik naar, ook al zet het me soms zwaar aan het denken!
Ik schrijf graag over de gesprekken die ik met mezelf voer en de dilemma's die ik in mijn leven tegen kom. Mijn insteek is altijd positief, en daarom hoop ik dat anderen soms wat hebben aan waar ik over schrijf.
Ik hou niet alleen van schrijven, maar ben gek op uitgaan, reizen en duiken. Als ik thuis ben kan ik me vermaken met het maken van grote legpuzzels met een liter thee bij de hand!

2 reacties

  • hoi anne,

    Een beetje nieuwsgierig zijn en iemand onder de radar volgen is niet hetzelfde als stalken. Ik had in jouw geval gewoon tegen je vriend gezegd dat je een simpele fout had gemaakt. Kan gebeuren toch? Ik heb wel lulliger dingen meegemaakt.

Schrijf een reactie

X