Daten Geluk

Ik ben een ‘In-Betweeny’. Jij ook?

Tessa, in-betweeny
Geschreven door Tessa

Gisteren bereikte ik dan eindelijk de magische leeftijd van 23 jaar. Dat klinkt als een concreet gegeven, maar het voelt niet echt zo. Voor mij is dit een schitterende maar verwarrende leeftijd, waarin ik schipper tussen verschillende werelden.

“Deze stapavonden worden ‘georganiseerd’ via een groepsapp, die nog chaotischer is dan de H&M op zaterdagmiddag”
Depuberteit heb ik inmiddels al ternauwernood overleefd en de adolescentie ben ik ook wel voorbij. Toch is ‘volwassen’ niet bepaald een label wat met recht op mijn voorhoofd geplakt mag worden. Ik voel me een ‘in-betweeny’.

Dereden: ik heb twee vriendinnengroepen. Ze zijn beiden geweldig, maar liggen mijlenver uit elkaar. De eerste vriendinnengroep is tussen de 19 en 22 jaar. Zij zijn degenen die me regelmatig in het weekend mee de stad in weten de sleuren. Deze stapavonden worden doorgaans ‘georganiseerd’ via een groepsapp, die nog chaotischer is dan de H&M op zaterdagmiddag. In deze app-gesprekken is al menig mannen-ego volledig naar de maan geholpen en komen de allerdroogste plaatjes en meest onverstandige ideeën voorbij. Dit zijn de vriendinnen die minstens 2 of 3 keer in de week volkomen van de kaart zijn, zonder dat ze ooit ergens spijt van hebben. Ze zijn los, roekeloos en veel te gezellig. Met deze chicks wordt een weekendje Maastricht één groot avontuur.

Deandere vriendinnen zijn een paar jaar ouder, zo tussen de 26 en 29. Met hen deel ik hele andere interesses dan alleen stappen, maar ze zijn zeker zo gezellig. De meesten hebben een relatie (het woord relatie alleen al klinkt zó volwassen). En als ze die niet hebben zijn het sterke, zelfstandige vrouwen die hun zaken prima op orde hebben. Als ik langs kom is het gezellig en netjes in hun appartement of huis én hebben ze wijn. Geen idee hoe ik dit ooit voor elkaar ga krijgen als ik later groot ben. We kijken samen films en praten over het leven. Sommigen hebben zelfs al kinderen, terwijl ik m’n telefoon niet eens kan vasthouden. Ondanks dat ik het op stap gaan erg kan waarderen zou ik deze avonden ook voor geen goud willen missen.

Alsje nu denkt ‘eigenlijk pas ik ook niet echt in één van die groepen’ en ben je tussen de 22 en 25? Welkom bij de in-betweeny’s!

Overigenskleven er nog best wel wat voordelen aan deze titel. We zijn oud genoeg om beter te weten, maar jong genoeg om toch nog wel eens stomme dingen te doen. Nu mag het nog. De wereld ligt aan onze voeten. Ongeacht wat onze opleiding, baan of situatie is, we kunnen nog steeds alle kanten op. We zijn vrij. Écht vrij. We kunnen doen wat we willen en thuiskomen hoe laat we willen. Als dit niet het geval is moet je je vriendje misschien maar eens dumpen of een goed gesprek met je ouders aangaan. We hoeven ons nog geen zorgen te maken of we deze maand de hypotheek wel kunnen betalen. En voorlopig maken we nog geen afspraak bij dokter Schumacher om onze lippen te laten vol spuiten en onze voorhoofden te laten botoxen.

Welmag ik autorijden (ik zeg mag, of ik het ook echt kán daar zijn de meningen over verdeeld). Ik heb een strikdiploma én ik heb stemrecht. Ik kan (bijna) zonder schaamte de Christine le Duc binnenlopen, maar ik kan me ook nog steeds een klein meisje voelen op mijn verjaardag. We hebben goede voorbeelden in onze omgeving, maar we zijn ook goede voorbeelden voor anderen. Kortom, wij in-betweeny’s zijn niet gemaakt om ons teveel zorgen te maken. Dus: geniet!

 

Over de auteur

Tessa

Mijn naam is Tessa, ben 23 jaar en kom uit het zonovergoten Brabant. Mijn moeder wees me erop dat 41magazine op zoek was naar nieuwe bloggers. Misschien omdat ze ongekend trots is op mijn schrijfstijl op mijn persoonlijke blogje, misschien omdat ze hoopt dat ik mijn eindeloze single status eindelijk kan gebruiken om er iets goeds uit te halen. We zullen het nooit weten.
Single dus. Dit klinkt nogal zelfverzekerd. De situatie is vele malen minder stabiel dan het woord 'single' doet vermoeden. Soms is het lastig en soms sta ik on top of the world, trots dat ik deze wereld ook in mijn eentje aan kan. Het verklaart mijn intense haat ten opzichte van kerst, maar ook mijn liefde voor carnaval. Er zijn dagen dat ik alle mannen van de wereld aan me voorbij laat gaan en er zijn dagen dat ik mezelf een duimfractuur Tinder.
Het lijkt er wel eens op dat ik de enige overgebleven single vrouw ben gezien de vele verliefde stelletjes in mijn omgeving, maar toch heb ik een aantal vriendinnen met hetzelfde ‘probleem’. Andere vriendinnen wonen samen, kopen huizen, praten over baby's en hypotheken, terwijl ik niet eens mijn glas wijn vast kan houden op vrijdagavond.
Overigens zorgt het feit dat ik werkzaam ben in het basisonderwijs ook voor hilarische momenten. Regelmatig heb ik prachtige gesprekken met kinderen die ik maar niet krijg uitgelegd dat ik nog stééds niet getrouwd ben. En als het me dan lukt het wel uit te leggen, krijg ik nog geen twee weken later de vraag; 'en nu dan juf? Ben je nu wel getrouwd?'. *Zucht*

Schrijf een reactie