Geluk Relaties

Relatie met een narcist

MooiRood, narcist , narcistisch, ontvrienden, relatie met een narcist
Geschreven door MooiRood

Het is weekend, het huis heb ik opgeruimd en bij het verwisselen van de vuilniszak dacht ik aan jou. Ik maak het eten klaar en terwijl ik de sla was, denk ik aan jou. De dressing gaat in de blender en weer denk ik aan jou, hoe vaak hebben we die niet gegeten. Verschrikt kijk ik op de klok, de tijd is voorbij gevlogen. Ik bericht mijn liefste dat het me spijt en dat ik hoop dat hij het niet erg vindt dat ik 15 minuten later kom. Ik denk aan jou als hij terugstuurt dat het ab-so-luut geen probleem is, hij zal op me wachten met een lekker wijntje. Zo kan het dus ook.

“Iedere keer als ik bij mijn nieuwe liefde binnenwandel staan mijn voelsprieten op scherp. Wat is zijn bui vandaag, heb ik iets verkeerds gezegd of geappt, heb ik wel de juiste kleding aan?”
Inde liefde kan het raar lopen, en ik bedenk me hoe ver ik ben gegaan in onze relatie. Mijn liefde voor jou was zó groot, dat ik alles toeliet, mezelf wegcijferend, bang om dingen fout te doen en weer ruzie te krijgen. Donderdag begin ik met een langdurig coachingstraject en moet ik iets meenemen waar ik afscheid van wil nemen. Ik denk aan jou. Diep in mijn hart wil ik geen afscheid nemen, maar mijn verstand zegt dat dit het enige juiste is wat ik kan doen. Nu we financieel los van elkaar zijn, is er niets meer wat jou aan mij bindt. En dan komt het boven. Ondanks de wekelijkse ruzies, het drie keer per maand uitmaken van de relatie, de stress en spanningen die het met zich meebracht, zag ik ook die mooie, charmante en kwetsbare jongen die alleen maar liefde wilde ervaren. En van die jongen word ik week van binnen. Waarom heb ik die slechts zo kort mogen meemaken?

Wantna de ‘roze wolk’ start van onze relatie kwamen er al snel barsten. Volgens jou wist ik niet hoe je sla moest wassen, deed ik de vuilniszak nooit goed in de vuilnisbak, en als ik tien minuten te laat thuis kwam stond je gezicht op onweer en hadden we de hele avond ruzie. Mijn kleding en make-up moest ik veranderen, ik moest beter leren schoonmaken, ik was niet dankbaar genoeg en als gastvrouw deugde ik niet. Mijn aandacht verdelen over jou, mijn familie en vrienden was onmogelijk, jij kreeg nooit genoeg. Zelfs niet toen ik voor je verjaardag jouw allereerste vintage gitaar op de kop tikte en je huilend van geluk voor me stond. De Spaanse brandy en dagelijkse joints beïnvloedden jouw humeur ook niet in positieve zin en de leugens stapelden zich op, je maakte jouw eigen waarheid. Hoe zeer ik ook mijn best deed, het was nooit genoeg.

Ikben een jaar later nog steeds bang om écht mijzelf te zijn. Iedere keer als ik bij mijn nieuwe liefde binnenwandel staan mijn voelsprieten op scherp. Wat is zijn bui vandaag, heb ik iets verkeerds gezegd of geappt, heb ik wel de juiste kleding aan of heb ik misschien een verkeerd geurtje op dat zijn humeur kan verpesten? Verrassend genoeg is hij altijd blij me te zien, overstelpt hij me met zoenen en knuffels en een stralende lach. Wat ik ook aan heb, wat mijn humeur ook is en hoe snel (of juist niet) ik hem een bericht terug stuur, het maakt niets uit. Hij kiest voor mij.

Eenrelatie met een narcist is een onmogelijke opgave. Ik heb er meer littekens aan overgehouden dan ik ooit voor mogelijk hield. Als sterke vrouw moest ik dat toch makkelijk naast me neer kunnen leggen… Nu ik in een liefdevolle relatie zit, verbaas ik me hoe mijn gedachten zich in allerlei bochten wringen, zoekend naar passende antwoorden waarvan ik denk dat de ander die wil horen. Het slijt beetje bij beetje, ik weet inmiddels dat ik geen ruzie ontketen als ik voorzichtig opper dat ik wat anders wil. Nu pas besef ik dat het pure mishandeling was, wat we elkaar aandeden. Ik voel me zwaar vergiftigd, schrik van de herinneringen, het geweld dat we elkaar aandeden, de mishandeling die me zo verlamd heeft, en baal ervan dat het zo lang duurt voordat het uit mijn systeem is. Voor jou was het herkenning vanuit vorige relaties, de ruzies en de eeuwige strijd, de reden waarom die relaties strandden. Voor mij was het nieuw, en hopelijk vanaf nu voor altijd in het verleden.

Alsmijn liefste vader me via een omweg laat weten dat hij zo blij is dat hij de oude Sas langzaam weer terug ziet komen, ontspannen, vrolijk en vol liefde, weet ik het zeker:

Iklaat je definitief los, neem afscheid, wens je alles wat je ooit gewild hebt en hoop dat je liefdevol naar je nieuwe vriendin bent. Wij haalden niet het beste in elkaar naar boven, hoe leuk we elkaar ook vonden, het werkte niet. En om verder te kunnen met mijn leven stap ik onder de douche en spoel ik het verdriet, de angst, de boosheid, het vergif en de laatste liefde door het doucheputje.

Ikgeef je een virtuele laatste knuffel, klik op de knop ontvrienden en wens je alle geluk, het gaat je goed…

 

Bekijk ook de eerste aflevering van Plekk’s Double Blind Datingshow!

Over de auteur

MooiRood

MooiRood…. is niet lelijk, en mijn rode haren en honderden sproeten heb ik inmiddels weten te omarmen. De 40 gepasseerd en eindelijk een beetje mijn draai gevonden in de mallemolen van het leven.

Ik ben 43 jaar en woon in Vinkeveen, met pijn in het hart ben ik Amsterdam uitgegaan maar ja, alles voor de liefde…. Mijn werk heb ik gelukkig nog wel in Amsterdam, dus helemaal weg ben ik niet. Naast mijn werk, normale leven en vriendengroep heb ik ook een turbulent liefdesleven achter de rug.

Ik heb 14 jaar een relatie -inclusief drie stiefkinderen- gehad en toen deze eindigde en weer single werd heb ik de bloemetjes heerlijk buiten gezet. Alle datingsapps uitgeprobeerd en veel verschillende mannen ontmoet. Het was een klein feestje, ik heb er enorm van genoten en besloot ook zo verder mijn leven te leiden. Totdat ik HEM tegen kwam. Ja ja, ik weet dat de Prins op het witte paard niet bestaat, en toch komt deze aardig in de buurt. Met mijn huidige levens en- liefdeservaring ben ik ook geen heilig boontje en neem ik mijn eigen rugzak gewoon mee in deze nieuwe relatie. Het voelt zo goed dat we de dag en de liefde plukken en gaan TROUWEN, hoe spannend is dat?!

Mijn nieuwsgierigheid naar mensen, liefde en relaties en ingewikkelde levensvragen zorgt ervoor dat ik mezelf blijf ontwikkelen en daar wil ik graag over schrijven. Dus hoe ik mijn leven , mijn liefdes en vriendschappen allemaal ervaar, in combinatie met mijn werk- en sociale leven, mijn gekke gewoontes, mijn vrienden, familie en bonuskinderen, dat wil ik graag met jullie delen!

Meer lezen? Kijk dan op https://mooirood.me/

3 reacties

  • Jeetje… En ik maar denken dat ik de enige ben die me zo kon voelen… Ik heb altijd t idee gehad dat ik me aanstelde… Hup, gewoon doorgaan. Pas je nog een beetje aan, misschien dat je dan wel voldoet. Van niet goed schoon kunnen maken tot te veel beleg op je boterham doen… En ook de kwetsbare jongen zien waar je gewoon echt van kunt houden… T leven met een narcist is echt een sluipmoordenaar… En hoe erg ik ook te doen heb met mijn ex, ik ben zo blij dat ik een tweede kans op een gelukkig leven heb gekregen door onze relatie te verbreken. En ik wens hem het het aller beste, maar voor mij geen wij meer.

  • Blijkbaar ben ik een van de weinige mannen zonder verborgen agenda/verslaving/wars van narcisme of andere ellende/bindingsangst/jaloezie enz. in Nederland??!

Schrijf een reactie