Geluk Werk

Van weerstand naar leerstand

Plekk, datingapp, Janet, sollicitatie, sollicitatieprocedure, weerstand, werk , rekentoets, rekenen, wiskunde, cijfers
Geschreven door Janet

Als onderdeel van een sollicitatieprocedure moet ik een rekentest doen. Het is een harde eis van de werkgever: eerst die test halen, dan pas word ik uitgenodigd voor een gesprek. Mij werd daarom op het hart gedrukt mezelf goed voor te bereiden.

Gisteren kwam ik erachter dat ik een hele dag complexe oefeningen voor niets had voorbereid. De rekentest die ik vandaag moet afleggen zijn niet de verwachte redactiesommen, maar het gaat om numeriek redeneren. Waar ik maandag over een drempel van angst heen moest om de sommen in de verhaaltjes te ontdekken, schoot ik gisteren volledig in paniek toen ik zag wat numeriek redeneren inhoudt. Ik zag alleen maar tabellen, grafieken en vragen die wel Chinees leken. Om dit onder de knie te krijgen zou ik nog véél meer tijd nodig hebben!

Cijfers en ik? We mogen elkaar niet zo

Mijn vriendin Nathalie, die me maandag zo geduldig mee had genomen in de wereld van de redactiesommen, belde me direct toen ze mijn paniekerige app ontving. We hebben een oefening in het numeriek redeneren doorgenomen en ik zag dat het niet ingewikkeld was, maar vooral een kwestie van goed lezen en breder kijken.

Vol goede moed zocht ik naar meer oefenopgaven en ontdekte ik dat de oefening die we samen hadden gedaan eigenlijk nog relatief eenvoudig was. Mijn onrust stak meteen weer de kop op. Na uren naar het scherm te hebben gestaard, oefeningen van voren naar achteren te hebben gedaan en weer terug, heb ik een pauze ingelast.

Waarom doe ik mezelf dit aan?

Ik was er eigenlijk al van overtuigd dat dit ‘m niet zou worden. Waarom zou ik mezelf dit aandoen? Als ik van tevoren al wist dat het een mislukking zou worden?

Ik had besloten. Ik stelde een mail op met de mededeling dat ik me terug zou trekken. Maar ik verstuurde ‘m nog niet, want ik wilde eerst Nathalie spreken. Zij had me zoveel tijd gegeven dat ik vond dat ik dit met haar wilde delen. Opnieuw was het Nathalie die de stem van alle redelijkheid was. “Wat heb je te verliezen?”, zei ze, “Als de sommen eenvoudig zijn, dan kun je verder gaan onderzoeken of dit jouw baan is. En als de sommen te moeilijk zijn, dan ben je geen match en ben je weer vrij om verder te kijken.”

Ik hoef niets te bewijzen

Dat resoneerde bij me, want ik realiseerde me dat ik een hele onhandige koppeling had gemaakt. Ik had het slagen of falen van de test gekoppeld aan mijn intelligentie.

Maar ik hoef het helemaal niet te halen. Ik hoef niets te bewijzen. Ik kan stoppen met oefenen, want…

Ik heb me zo goed voorbereid als ik bereid ben me voor te bereiden.

Als dit betekent dat ik de test niet haal, dan mag ik dankbaar zijn dat die test er is! Je moet er toch niet aan denken dat je aangenomen word en er dan pas tijdens de werkzaamheden achter komt hoeveel energie het je kost om het werk naar behoren te doen? Nee, dat wil ik liever van tevoren weten!

Hoe maak ik het een win-win situatie?

Onderweg naar de afspraak besluit ik dat het sowieso een win-win wordt. Hoe? Als ik de test haal, dan zijn we een stapje dichter bij een specifieke baan. Als ik de test niet haal, dan heb ik nog vijf vacatures (ook gisteren uitgezocht), waar ik samen met het uitzendbureau naar ga kijken. Win-win.

Ook helpt het om de test los te koppelen van de baan. De test is als het ware een eerste stap voordat ik het gesprek met het uitzendbureau aan zou gaan. Deze stap is normaal en hoort er gewoon bij.

Ik ben er nu toch

Tijdens het maken van de test weet ik me te focussen op de vragen, ondanks de achtergrondgeluiden van het kantoor en een dwingend balkje dat mijn resterende tijd aangeeft. Ik krijg 17 minuten de tijd voor 20 vragen, maar heb al gehoord dat niemand daadwerkelijk de 20 vragen af heeft gekregen. Het gaat om accuraatheid en snelheid, en vooral dat laatste weegt zwaar. Niet te lang twijfelen dus. Als ik denk dat het Chinees is, kies één van de vijf antwoorden en ga door naar de volgende vraag.

Ik kijk twee keer op de klok. De tweede keer heb ik nog 5 seconden over. Ik doe ‘iene miene mutte’ en vul een antwoord in. Dat zal in ieder geval de snelheid positief beïnvloeden.

Terwijl ik wacht op de uitslag, ga ik achterover zitten. Ik weet dat ik mijn best heb gedaan en laat het gaan. Wat de uitslag ook is, het is goed.

De uitslag…

Het eerste wat de dame van het uitzendbureau zegt als ze terugkomt hoor ik wel, maar registreer ik niet. “Het komt niet vaak voor dat ik goed nieuws heb.” Ik kijk haar aan, waarop ze zegt: “Je hebt het gehaald.”

Ze moet lachen, want schijnbaar duurt het even voordat het binnenkomt. “… Wacht, wat? Serieus?”.

Het blijkt ook nog eens dat ik de test écht goed gemaakt heb, met als totaalscore een 8! Ik ben verbijsterd…

Wat ik heb geleerd: mijn intelligentie, daar is niets mis mee. En cijfers en ik? Wij kunnen best met elkaar door één deur. weerstand

 

Over de auteur

Janet

Mijn naam is Janet, inmiddels 37, single maar nooit alleenstaand. Ik heb immers altijd mezelf. En steeds vaker realiseer ik me dat ik best blij ben met mezelf. Mijn passies in het leven zijn liefde, positiviteit en persoonlijke groei. Ik geloof dat dit het mooiste is wat ik de wereld kan bieden. Voor mij is schrijven daarin van onschatbare waarde. Door te schrijven kom ik in contact met wie ik ben. Ik hou van hoe woorden je kunnen ontroeren, hoe ze je stof geven tot nadenken, hoe ze je kunnen helpen te ontdekken wat je voelt.
In het dagelijkse leven kan ik erg genieten van gezelschap van vrienden onder het genot van een kopje koffie, of lekker thuis op de bank met een leuk boek. Ik ben een natuurliefhebber en zoek graag de stilte op. Als er dan toevallig een katje naast me ligt te spinnen, dan geniet ik het meest van het moment.
Nieuwsgierig geworden naar mij? Neem dan gerust eens een kijkje op mijn website: www.ikkiesgeluk.wordpress.com. Ik vind het altijd leuk om van je te horen!

Schrijf een reactie

X