Beauty Geluk

Wat vinden zij van mijn nieuwe jumpsuit?!

mening, oordeel, jumpsuit, Anne
Geschreven door Anne

Heb jij het weleens meegemaakt? Je bent gaan shoppen om die mooie outfit te vinden voor die speciale avond. Je hebt staan dubben in de pashokjes: kan dit, of niet? En dan vind je die bijzondere jumpsuit met blote schouders: staat perfect! Maar is het niet iets te gewaagd? Of net iets té roze? Of je rug te bloot? Je kiest er voor het te nemen. Trots pas je het thuis nog een keertje en je denkt: ja, goede keus, laat dat feestje maar komen!

Plekk, dating app, dating, daten, date, app, inchecken

“Ik ga dan toch twijfelen. Is het rokje te kort, de jurk te uitbundig, is de broek te strak of het jasje te hip voor mij?”
Opde bewuste dag trek je de outfit aan en de eerste blik van iemand anders brengt je direct aan het twijfelen! Wat betekende die blik? Was die afkeurend? Minachtend? Of toch bewonderend? Non-verbale communicatie is moeilijk te interpreteren. Toen het mij overkwam, dacht ik dus meteen negatief. Sommige mensen kunnen zich totaal niets aantrekken van wat anderen van hen denken. Mij lukt dat niet goed. Ook al doe ik mijn best, want ik wil me er niks van aantrekken. Ik ga dan toch twijfelen. Is het rokje te kort, de jurk te uitbundig, is de broek te strak of het jasje te hip voor mij? Of in dit geval dus: is die jumpsuit misschien niet iets te apart en te bloot?

Nuheb ik het hier over kleding. Maar dit is ook toe te passen op andere onderwerpen. We maken allemaal keuzes in het leven, aan één stuk door. Daar gaat vaak intensief vrouwelijk denkwerk aan vooraf! Alle voor- en nadelen afgewogen, alternatieven bekeken, en uiteindelijk een knoop doorgehakt. En dan komt de eerste reactie van de ander, Bam! Niet gehinderd door alle overwegingen en voorbereidingen die ten grondslag lagen aan jouw keuze. Die reactie brengt je meteen aan het twijfelen. Had ik toch verkeerd gekozen? Waarom brengt die blik of opmerking van een ander je meteen aan het twijfelen? Heeft de ander misschien gelijk? Komt dat omdat we willen dat iedereen het met ons eens is? Hoe komt het toch en hoe komt dat bij mij?

Enwaarom heeft eigenlijk iedereen altijd een mening over anderen? Waar komen die meningen vandaan? Ze vliegen om je oren en worden spontaan, gevraagd of ongevraagd, aangeboden. Je kunt er niet meer omheen! Je hele leven lang, soms de hele dag door. Verbaal, maar vooral ook non-verbaal. Iedereen heeft overal wel een mening over. Soms onderbouwd, soms vlug, misschien té vlug, geoordeeld. Eerlijk gezegd: ik zelf doe het ook. En jij waarschijnlijk ook. Geen mening hebben wordt als zwak gezien. Het zal wel in de aard van de mens liggen om altijd een oordeel te hebben. Het zal wel een nuttige evolutionaire reden hebben. Maar het maakt ons soms ook flink onzeker! Mij in ieder geval wel.

Terugnaar de sexy jumpsuit, die kekke schoenen, die uitbundige jurk of die strakke broek. Met zorg uitgezocht en dan toch besluiten het niet aan te trekken? Zo gevoelig kunnen we zijn voor de mening van de ander. Dragen we ze voor ons zelf? Of stiekem toch om de goedkeuring van de ander te krijgen? Of om te laten zien wat voor mens we zijn, bij welke groep we willen horen of waar we ons zelf bij vinden passen? Waarschijnlijk weten we het zelf niet eens en doen we dit vaak onbewust. Smaken verschillen en dat is mooi. Meningen verschillen ook en dat leidt tot diversiteit. Ook mooi. Maar helaas zijn er veel vooroordelen en afwijzing van alles wat anders is dan de norm. En wie bepaalt die norm? En waarom zijn we zo hard voor elkaar?

Dewereld is mooi en ingewikkeld tegelijk. Soms zou ik willen dat mensen hun mening iets meer voor zich hielden. Mijn conclusie: ook ik moet voorzichtig zijn met oordelen, maar ik moet zélf ook overleven door stevig in mijn schoenen te staan. Mijn keuzes zijn mijn keuzes. Het is míjn jumpsuit, maar ook mijn huis, mijn werk en mijn hobby’s. En wie weet ook ooit mijn partner. IK kies die uit. En ik moet leren me niets aan te trekken van wat anderen daarvan vinden!

Over de auteur

Anne

Anne dus, 35 jaar en ik werk bij een kleine gemeente.
Ik heb geen kinderen en mijn gevoel zegt me dat ik dat zo moet houden. Dus daar luister ik naar, ook al zet het me soms zwaar aan het denken!
Ik schrijf graag over de gesprekken die ik met mezelf voer en de dilemma's die ik in mijn leven tegen kom. Mijn insteek is altijd positief, en daarom hoop ik dat anderen soms wat hebben aan waar ik over schrijf.
Ik hou niet alleen van schrijven, maar ben gek op uitgaan, reizen en duiken. Als ik thuis ben kan ik me vermaken met het maken van grote legpuzzels met een liter thee bij de hand!

Schrijf een reactie

X