Geluk Gezondheid

Nature Quest (1)

nature quest, JANET, datingapp, Plekk
Geschreven door Janet

Tijdens een Nature Quest trekken mensen een aantal dagen solo weg uit de vertrouwde wereld, om los te komen van de dagelijkse bezigheden en erachter te komen wie ze zijn en wat ze te doen staat. Eigenlijk draait het allemaal om de vraag: Wat blijft er van je over als je niks meer hebt?

Het begon op een vrijdag, de week ervoor. Ik stopte met mijn koffiemomentjes, toch wel met pijn in mijn hart. Ik startte met het drinken van groene thee. Meestal zonder suiker, een enkele keer toch met een zakje zoetheid. Ik liet vlees staan. Ik nam nog een dag wat vis en daarna richtte ik me op groente als hoofdingrediënt van de maaltijd. Aardappelen nam ik al geruime tijd niet meer, omdat ik daar nadien toch best vaak last van had. Ik smeerde mijn broodjes met groentespread, en – omdat ik toch wel iets wilde smokkelen – leverworst. En ik dronk water, veel water. Voor mijn doen dan, want meer dan een liter per dag zal het niet geweest zijn.

“De pony’s waren er veelvuldig, met maar liefst acht dartelende veulentjes. Het nadeel was dat zij de bloemen in de weide al volledig hadden verorberd.”
Waarom deze ommezwaai in mijn eetgewoonten? Ik bereidde me voor op de Nature Quest. Gebruikelijk zit je tijdens een Nature Quest een of meerdere dagen in het bos, maar dat is niet aan mij besteed. Ik heb vroeger vaak genoeg gekampeerd, en na de eendaagse Nature Quest vorig jaar wist ik dat ik het anders wilde doen. Dit was mijn variant: ik boekte een natuurhuisje. Een prachtig klein houthakkershuisje, dat uitkeek over een groot veld vol met bloemen. De wilde pony’s liepen vlakbij. Hoewel het onderdeel uitmaakte van een camping stond dit huisje ver genoeg bij de andere huisjes vandaan. Zo zou het echt een natuur-ervaring zijn.

Na een week voorbereiden was het zover. Ik werd door mijn zus naar de locatie gebracht. Het huisje had meer faciliteiten dan ik nodig had, en ik was vastbesloten om me er niet door af te laten leiden. Na het afscheid heb ik me zo warm mogelijk aangekleed en ben ik op de veranda gaan zitten, uitkijkend over de weide.

‘Elk voordeel heb zijn nadeel’ bleek mijn eerste inzicht. Want de pony’s waren er veelvuldig, met maar liefst acht dartelende veulentjes. Het nadeel was dat zij de bloemen in de weide al volledig hadden verorberd. Nou ja, dan maar genieten van het uitgestrekte groen. Aan beide kanten van de weide stonden hoge bomen. Hun bladeren ritselden door de toenemende wind. Het deed me denken aan een staande ovatie en ik glimlachte.

Ik had besloten te blijven zitten totdat het donker werd. Ik zag de zon ondergaan en was verrast hoe lang het daarna nog licht bleef. Langzamerhand begon ik steeds vaker te gapen. Ik trok mijn benen naar mijn lichaam, verkleumde een beetje, knoopte mijn jas nog wat verder dicht en gooide mijn grote, heerlijk warme sjaal over mijn benen. De wind bleef aanhouden en links van me hoorde ik geregeld een aanhoudend geklop. Was het een boom, die zich tegen de wind verzette? Of was het een specht? Want het geluid leek niet gelijk te lopen met de volhardende wind.

Ik besloot toch maar naar binnen te gaan. Ik wist niet hoe laat het was, maar wist wel dat de zon rond tien uur onder zou gaan. En ik had na zonsondergang nog een aardige tijd op de veranda gezeten. Geen wonder dat ik moe begon te worden.

Ik maakte me klaar voor mijn eerste nacht. Bij het toiletbezoek bleek er geen toiletpapier meer te zijn. ‘Wordt het toch een echte kampeerervaring’, grinnikte ik, en ik pakte mijn zakdoekjes. Hier zou ik het mee gaan doen de komende dagen. Geen probleem, ik kan best denken in oplossingen. 😉

Er waren twee bedden met op beiden een vrij dun dekbed. Als koukleum was ik dankbaar voor het tweede dekbed. Ik had een pyjama met lange mouwen meegenomen, maar ondanks al deze voorbereidingen had ik het erg koud die nacht. Ik trok mijn benen naar mijn borst en het dekbed zover ik kon over mijn oren. En toen wachtte ik, tot de slaap zou komen… Nature Quest Nature Quest

 

Over de auteur

Janet

Mijn naam is Janet, inmiddels 37, single maar nooit alleenstaand. Ik heb immers altijd mezelf. En steeds vaker realiseer ik me dat ik best blij ben met mezelf. Mijn passies in het leven zijn liefde, positiviteit en persoonlijke groei. Ik geloof dat dit het mooiste is wat ik de wereld kan bieden. Voor mij is schrijven daarin van onschatbare waarde. Door te schrijven kom ik in contact met wie ik ben. Ik hou van hoe woorden je kunnen ontroeren, hoe ze je stof geven tot nadenken, hoe ze je kunnen helpen te ontdekken wat je voelt.
In het dagelijkse leven kan ik erg genieten van gezelschap van vrienden onder het genot van een kopje koffie, of lekker thuis op de bank met een leuk boek. Ik ben een natuurliefhebber en zoek graag de stilte op. Als er dan toevallig een katje naast me ligt te spinnen, dan geniet ik het meest van het moment.
Nieuwsgierig geworden naar mij? Neem dan gerust eens een kijkje op mijn website: www.ikkiesgeluk.wordpress.com. Ik vind het altijd leuk om van je te horen!

Schrijf een reactie

X