Geluk Relaties

Wat ik van het huwelijk van mijn ouders heb geleerd

Anne, dating app, datingapp, huwelijk, liefde, moeder, ouders, Plekk, relatie, vader, attent, attentie, briefje, kleine gebaren, respect, accepteren, humor, lachen, samen, team, ruzie
Geschreven door Anne

Mijn ouders zijn dit jaar 40 jaar getrouwd. Bizar lang toch?!

Ze waren collega’s toen ze elkaar leerden kennen.

De eerste keer dat mijn vader zijn schoonouders ontmoette is hij in slaap gevallen aan tafel. Hij had iets te hard gewerkt de dagen ervoor. Goeie eerste indruk, hè?!

Ze waren allebei sociaal wat onhandig en verlegen en zijn dat nog steeds trouwens. Ik heb dit van ze geërfd, helaas. Maar ze zijn ook allebei heel positief ingestelde mensen en vonden elkaar op het werk, omdat ze qua karakter zo op elkaar leken en omdat ze elkaar gewoon heel aantrekkelijk vonden.

Ze waren gek op elkaar en smoorverliefd, als ik de verhalen mag geloven.

Eerst vond ik het gênant om dat soort dingen over mijn ouders te horen, maar nu realiseer ik me dat ik veel van ze geleerd heb. 40 jaar en drie kinderen verder zijn ze nog altijd even lief, galant en respectvol voor elkaar. Hun relatievaardigheden zijn echt het vermelden waard. Ik denk dat iedereen hier wat van kan leren. Vandaar deze blog.

Wat ik ervan leerde?

Routine

Na het gezamenlijke ontbijt gaan mijn ouders bijna elke dag met zijn tweeën wandelen in het bos. Ze zijn met pensioen, dus hebben de tijd.

Ze kijken samen tv, maar er zijn ook programma’s die ze apart van elkaar kijken. Dat is volledig ok, ze accepteren elkaars smaak, maar hebben niet in alles dezelfde smaak. Mijn moeder kijkt graag naar Engelse detectives, waar mijn vader niet echt van kan genieten. Andersom houdt mijn vader van voetbal, wielrennen en Formule1. Als dat op tv is, gaat mijn moeder wat anders doen.

Ook hebben ze hun eigen hobby’s en vrienden, maar ook weer gezamenlijke.

Wat ik bedoel is dat ze daar hun routine in hebben ontwikkeld. Daar houden ze zich aan, terwijl ze niet oordelen over de smaak van de ander.

Ze hebben elkaar volledig geaccepteerd en gerespecteerd en proberen elkaar niet te veranderen.

Aandacht voor kleine dingen

Ongelofelijk hoe attent mijn vader is! En dat na al die jaren nog. Als hij ergens heen gaat neemt hij altijd iets mee voor mijn moeder. En dan bedoel ik niet als hij op zakenreis gaat. Nee, gewoon, als hij naar de supermarkt gaat, naar de garage of gaat tennissen. Op de terugweg scoort hij bloemen voor mijn moeder, of een muffin van de Starbucks, of een tijdschrift.

Wat hij ook doet? Hij neemt tv-programma’s voor haar op waarvan hij weet dat zij die graag ziet. Spontaan, zonder dat mijn moeder het hem hoeft te vragen.

Hij kookt, ook vrij zeldzaam voor een man. En dan kiest hij recepten waarvan hij denkt dat zijn geliefde die lekker zal vinden.

Hij laat briefjes voor haar achter met lieve (maar geen kleffe) teksten, ook al hebben ze beiden Whatsapp, email en de hele rataplan. Soms plakt hij een geeltje op een fles wijn die hij net geopend heeft voor hij vertrok, met een berichtje dat zij moet genieten van de volle smaak van ‘deze rode, krachtige godendrank’.

Het zijn de kleine gebaren die haar tonen dat hij altijd aan haar denkt. Ik denk dat veel mensen hier een voorbeeld aan kunnen nemen.

Ik hoop ook een man te vinden die zo attent is, maar ik ben bang dat ze zeldzaam zijn. Andersom zou ik zeker bereid zijn om mijn toekomstige vriend met dit soort kleine dingen te verrassen en gelukkig te maken.

Humor als basis

Mijn vader is advocaat. Lang gelden was hij een keer op zoek naar een secretaresse. Mijn moeder schreef onder een andere naam een sollicitatiebrief en werd uitgenodigd. Ze verkleedde zich als een wat oudere vrouw met hoedje en bril en kwam bij hem op sollicitatiegesprek. Knettergek natuurlijk!

Mijn vader had vrij snel door dat deze vrouw een bekende van hem was, maar ze konden er samen hard om lachen. En nog steeds komt het verhaal weleens naar boven als ze herinneringen op aan het halen zijn.

Samen lachen is voor hen een belangrijk element van hun relatie. Ze lachen elke dag, ze pesten elkaar op een onschuldige manier, maken grapjes en weten van heftige discussies uiteindelijk meestal ook grappige situaties te maken. Echt knap.

Ik zou het niet kunnen, want zelfs als je boos of gefrustreerd bent moet je in staat zijn te relativeren, weer tot elkaar te komen en de situatie te verlichten met wat humor.

Ruzies zijn snel opgelost

Het vorige punt brengt me op dit onderwerp: binnen elke relatie is weleens sprake van ruzie. Waar het om gaat is hoe je het dispuut oplost. Als mijn ouders elkaar irriteren of ze hebben ruzie dan is dat bijna altijd snel weer opgelost. Ze maken er geen machtstrijd van door altijd gelijk te willen hebben, maar zijn liever gelukkig samen en praten ruzies uit. Ze hebben de gave redelijk te blijven, naar elkaar te luisteren en compromissen te sluiten.

Heb jij bepaald positief gedrag van je ouders geleerd, waar je wat aan hebt? Laat het me weten in het commentaar op Facebook!

Doe mee aan onze grote “Wie betaalt de rekening?” enquête. Het kost je maar een minuutje!

 

Over de auteur

Anne

Anne dus, 35 jaar en ik werk bij een kleine gemeente.
Ik heb geen kinderen en mijn gevoel zegt me dat ik dat zo moet houden. Dus daar luister ik naar, ook al zet het me soms zwaar aan het denken!
Ik schrijf graag over de gesprekken die ik met mezelf voer en de dilemma's die ik in mijn leven tegen kom. Mijn insteek is altijd positief, en daarom hoop ik dat anderen soms wat hebben aan waar ik over schrijf.
Ik hou niet alleen van schrijven, maar ben gek op uitgaan, reizen en duiken. Als ik thuis ben kan ik me vermaken met het maken van grote legpuzzels met een liter thee bij de hand!

Schrijf een reactie

X